Home

Ziekte van Crohn

Mijn verhaal

Fotoboek

De Rinkelbel

Gedichten

Links

Gastenboek

Om tot de diagnose van de ziekte van Crohn te komen, zijn er verschillende onderzoeken nodig. Ik heb degene die ik heb ondergaan op een rijtje gezet, met mijn ervaringen.

Ik hoop, als je zo'n onderzoek moet ondergaan, je hier een aantal tips vindt.

 

Transit

Bij dit onderzoek moet je een bariumpap drinken. Dit om je darmen heel duidelijk te kunnen weergeven. Je kan de bariumpap het meeste vergelijken met een kalkvloeistof die je opdrinkt. Het is zo goed als smaakloos. Ik moest aan het begin van het onderzoek eerst korrels innemen met pap. Ik moest toen veel boeren laten, maar mocht het niet. zodat men een goed beeld kon krijgen van slokdarm tot maag. Toen dat achter de rug was, mocht ik de lucht laten ontsnappen. Nadien moest ik een liter pap drinken en op mijn recherzij gaan liggen. Zo gaat de pap sneller naar de darmen, waar ze moet zijn. Ik moest ongeveer een uurtje blijven liggen. Bij het nemen van de foto's maakt men ook gebruik van een "lepel" een plastic ding in de vorm van een lepel waarmee men op je buik drukt om nog betere foto's van de darm te kunnen maken. Men zei me dat dat laatste wel eens pijn kon doen, voor mij deed het eigenlijk meer deugd. Er werden bij mij foto's genomen van heel het spijsverteringsstelsel. Daarom heeft men op het einde lucht in mijn darmen gespoten. Eerlijk gezegd had ik daar meer schrik van dan ik moest hebben, het deed minder pijn dan ik dacht. Ik moest de lucht ook inhouden, wat niet echt gemakkelijk is. Achteraf moet je veel drinken. Je stoelgang ziet wit en is moeilijk om door te spoelen.

RX

Dit is het minst erge onderzoek vind ik. Er wordt een foto genomen van de darmen. Je hoeft op voorhand geen vloeistof in te nemen of dergelijke. Het is zoals een foto die van een arm of been wordt genomen als dat gebroken is.

CT-Scan

Dit is geen pijnlijk onderzoek. De avond voordien moet je een vloeistof die je met 1 liter water mengt drinken. Ik vond deze niet lekker want hij smaakt wat anijsachtig en ik ben daar niet zo zot van. De dag zelf moet je nuchter zijn. Voor het onderzoek van start gaat, krijg je nog een inspuiting, die wordt bijgegeven tijdens het onderzoek. Dit geeft je een heel warm gevoel. Meerdere vrouwen krijgen hierbij ook het gevoel dat ze in hun broek plassen. Dat is blijkbaar heel normaal. Het is heel belangrijk dat je de instructies goed opvolgt, om snel een goed resultaat te hebben.

Colonscopie

Dit is een onderzoek waar toch wel wat tijd in beslag neemt. Onder de uitleg, vertel ik je mijn ervaring.

Met een buisje waarop een camera is bevestigd kan men de darmslijmvliezen bekijken. Via de anus gaat men door de dikke darm tot aan de overgang met de dunne darm of eventueel nog een 10 à 30 cm van de dunne darm (idi een ileoscopie). De beelden worden overgebracht op een televisiescherm, zodat men direct de beelden kan zien. Bij dit onderzoek kan men ook een biopsie (een klein stukje weefsel dat men in het labo laat onderzoeken)nemen. Men blaast ook lucht in de darmen, en soms kan dit leiden tot een opgeblazen gevoel en winderigheid.

Voor dit onderzoek had ik het meeste schrik. Achteraf gezien, was deze schrik niet nodig.

3 dagen voordien moet je al beginnen met een restenarm dieet. Dit houdt in dat je vetten, melkproducten, granen, fruit en zeer vezelrijke groenten en fruit,... laat. Wat perfect mag: kippewit, magere salami, witte pasta, witte rijst, magere bouillon.... Dit is om je darmen sneller proper te kunnen krijgen, zodat men het onderzoek gemakkelijker kan doen.

De avond voor het onderzoek mag je nog wel thee en water drinken, maar niets meer eten. Het leegmaken van de darmen begint. Mij was gezegd dat ik 4 liter Kleanprep moest drinken op 4 uur tijd. De tips die ik kreeg: 3 kwartier drinken, een kwartier iets anders of niets. De eerste liter ging zonder probleem, het toiletbezoek was niet frequent. Bij het drinken van liter 2 had ik meer problemen, ik heb toen moeten overgeven en de frequentie steeg. Dus deed ik gemakshalve een japon aan, geen getreuzel door broek los maken en dergelijke. De zetel werd mijn stek voor de nacht en een warmteblazertje werd in het toilet gezet. Liter 3 en 4 gingen moeilijk, ik was blij dat ik alles opgedronken had. Tegen het einde was het een beetje drinken, om dan direct naar het toilet te gaan. Ik heb toch wel een beetje kunnen slapen die nacht.

Om 7 uur moest ik me aanmelden bij het daghospitaal. Ik kreeg daar een bedje aangeboden. Michel heeft me geïnstalleerd en mijn mama is me gezelschap blijven houden. Ik had een verschrikkelijke dorst. De frequentie van toiletbezoeken was al wel een beetje minder. Er werd bloed getrokken en gezien of mijn darmen wel proper genoeg waren. Dat was jammer genoeg niet het geval, dus kreeg ik nog een lavement. Het enige wat daar deugd aan deed was het frisse water. Van het onderzoek zelf weet ik niet veel meer, wel dat ik mocht meekijken.

Terug op mijn kamer kreeg ik witte boterhammetjes met smeerkaas en confituur.

Normaal gezien had ik een volledige verdoving, maar door omstandigheden is het een "roesje" geworden. Ik kreeg een inspuiting met een pijnstillend en kalmerend middel.

 

 

 

 

 

 

 

Echografie

Dit onderzoek doet je waarschijnlijk aan een zwangere vrouw denken. Het is eigenlijk hetzelfde. Men gebruikt de weerkaatsing van ultrasone golven om een beeld te krijgen van de organen. De beelden zijn minder scherp dan bij een CT scan.